Het glasachtig lichaam, ook wel corpus vitreum genoemd, is een geleiachtige substantie die de ruimte tussen de lens en het netvlies in het oog opvult. Het vormt een groot deel van de binnenkant van het oog en helpt het oog zijn vorm en stevigheid te geven. In dit artikel bespreken we wat het glasachtig lichaam is, wat de functie ervan is, wat een glasvochtloslating inhoudt en wat je aan een glasvochtloslating kunt doen.
Wat is het glasvocht in het oog?
Het glasvocht is een onderdeel van de ooganatomie dat grotendeels uit water bestaat (ongeveer 98–99%), maar ook hyaluronzuur, zouten, collageenvezels en immuuncellen bevat. De combinatie van deze stoffen maakt het glasvocht stroperig en geeft het oog een stabiele structuur.
Functies van het glasvocht
Het glasachtig lichaam fungeert als een schokdemper en stabilisator in het oog. Het helpt bij:
- het behouden van de vorm van het oog door het licht aangespannen te houden.
- het transporteren van voedingsstoffen naar weefsels in het achterste deel van het oog.
- het in stand houden van de optische helderheid voor scherp zicht.
- het bieden van ondersteuning aan het netvlies.
- het ongehinderd doorlaten van licht naar het netvlies.
- het beschermen van het oog van binnenuit tegen schokken.
Een gezond glasachtig lichaam is volledig transparant, zodat het licht ongehinderd het netvlies kan bereiken. Wanneer het glasachtig lichaam met de leeftijd verandert, wordt het geleidelijk wateriger en minder homogeen. Dit is een natuurlijk onderdeel van de veroudering van het oog.
Wat is een glasvochtloslating?
Een glasvochtloslating (of achterste glasvochtloslating) houdt in dat het glasachtig lichaam loslaat van het oppervlak van het netvlies. Het is een veelvoorkomende en meestal onschuldige aandoening die vaak ontstaat na het 50e levensjaar, maar ook eerder kan voorkomen bij mensen die bijziend zijn.
Wanneer het glasvocht loslaat, zie je vaak troebelingen zoals ‘mouches volantes’: zwevende vlekjes of draadjes in je zicht. In sommige gevallen kun je ook lichtflitsen ervaren als een teken dat het glasvocht aan het netvlies trekt.
Oorzaken van een glasvochtloslating
Waarom krijgt men een glasvochtloslating? In de meeste gevallen komt dit door natuurlijke veroudering, maar het kan ook door andere factoren worden veroorzaakt.
Veelvoorkomende oorzaken:
- Leeftijdsgebonden veranderingen in de structuur van het glasachtig lichaam.
- Bijziendheid, wat het oog langer maakt en de belasting vergroot.
- Eerdere oogoperaties, bijvoorbeeld bij staar (cataract).
- Ontsteking of letsel aan het oog.
Minder vaak voorkomende oorzaken:
- Fysieke inspanning of zwaar tillen.
- Langdurige stress.
- Heftige oogbewegingen of een trauma (klap) tegen het oog.
Symptomen van glasvochtloslating
Een glasvochtloslating ontstaat vaak plotseling, maar is niet pijnlijk. De symptomen variëren, maar de meest voorkomende zijn:
- Kleine zwarte stipjes, draadjes of vlekjes in het gezichtsveld (mouches volantes).
- Flitsen of lichtschijnsels aan de rand van het gezichtsveld.
- Een grijze of donkere schaduw die beweegt in het gezichtsveld.
- Een plotselinge toename van het aantal troebelingen in korte tijd.
De lichtflitsen nemen meestal binnen enkele weken af wanneer het glasvocht volledig is losgelaten. Als ze echter erger worden of terugkeren, moet je altijd medische hulp zoeken.
Behandeling van een glasvochtloslating
Een glasvochtloslating geneest niet in de gebruikelijke zin van het woord, maar het glasachtig lichaam stabiliseert zich in de loop van de tijd. In de meeste gevallen is er geen behandeling nodig. De zwarte stipjes en draadjes verminderen meestal wanneer de hersenen eraan gewend raken en ze uit het zicht filteren.
Bij ernstige klachten of complicaties, zoals bloedingen of tractie (trekken) aan het netvlies, kan een oogarts beoordelen of er een laserbehandeling of operatie nodig is. Bij plotseling verlies van het gezichtsvermogen of een donkere schaduw die zich over het gezichtsveld verspreidt, kan het daarentegen gaan om een netvliesloslating. Dit vereist spoedeisende medische hulp.